|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Opis meczu zaczerpnięty z portalu gazzetta.it: Milan, Ka-Pa-Ro się zatrzymuje Ale sprawę załatwia Gilardino w 92' Rossoneri pokonują Udinese golem w doliczonym czasie, strzelonym przez napastnika wprowadzonego 9 minut wcześniej za dobrego Ronaldo, który w pierwszej połowie trafił w słupek. Bianconeri nie zawiedli, lecz świetnie bronił Kalac. Nieźle także Pato. Na końcu sprawę załatwia Alberto Gilardino z Bielli, który – jak na piemonckiego pragmatyka przystało – wykorzystuje brazylijskie zagranie Pato i Kaki. Minuta 92: trzy punkty, które dają Milanowi świeżą krew po meczu z pięknym Udinese. Gilardino wchodzi w 83’ za Ronaldo, najlepszego wśród rossonerich obok Seedorfa - zwłaszcza po pięknym uderzeniu w słupek w pierwszej połowie. 1-0 wymęczone, bo Marino proponuje Udinese godne oklasków, powstrzymane jedynie przez brawurę Kalaca. W każdym razie Milan inkasuje drugie zwycięstwo z rzędu i przyspiesza w stronę czwartego miejsca. Przy okazji próby w Udine Milan musi zrezygnować z Paolo Maldiniego i Didy. Ale kapitan i bramkarz znajdują godnych następców w Favallim i Kalacu. Tymczasem Ancelotti musi poradzić sobie z zawieszeniem Pirlo. Termin „niezastąpiony” nie pasuje chyba do nikogo tak, jak do genialnego rozgrywającego. Wystarczy przeanalizować pierwszą połowę, w której mistrzowie świata nie są słabsi, lecz mają ogromne problemy w inicjowaniu gry ofensywnej. I to z Udinese, które musi radzić sobie bez Inlera i Felipe – żelaznych elementów dobrze naoliwionej machiny Marino. Pierwsza połowa na Friuli interesująca: uważne Udinese kontroluje poczynania Milanu. Wszystkie oczy skierowane na Pato. Chłopak jest dokładnie kryty, ale ma kilka przebłysków. Gospodarze zaczynają w 12’ strzałem Quagliarelli. Zabójczą bronią bianconerich jest szybkość, która ściera się ze sterylnym utrzymywaniem się przy piłce Milanu, machinalnego i rozciągniętego pod nieobecność Pirlo, zdolnego do rozjaśnienia gry jakimś pomysłowym zagraniem, jakimś cudownym prostopadłym podaniem. Przeciwko takiemu Udinese, które powstrzymuje Milan przed wejściem w pole karne, potrzeba błysku indywidualności. Jak w 26’, kiedy Ronaldo urywa się i potężnym strzałem z 30 metrów trafia w słupek. Odgłos tego uderzenia wyraźnie podrywa zespół z Friuli. W przeciągu minuty, pomiędzy 27’ i 28’, pokazują się Udinese i Kalac. Bramkarz rossonerich zapracowuje na kolację najpierw odbijając końcami palców diagonalny strzał Pele, a potem parując bolida Di Natale i powtarzając się przy akcji Quagliarelli. Podsumowując, siła zespołowa bianconerich przeważa nad indywidualną klasą rossonerich. Przykład? Po przerwie, po wejściu Obodo za Eremenkę, Seedorf ciężko testuje Handanovica po brazylijskiej akcji. Di Natale, który nie ma czego zazdrościć graczom z Ameryki Południowej, pracuje z kolei dla drużyny i dwukrotnie wystawia Quagliarelli piłkę, którą należy tylko dobić. W pierwszym przypadku były gracz Sampdorii źle przyjmuje, w drugim z bliska przenosi nad poprzeczką. Milan odpowiada utrzymywaniem się przy piłce, które staje się jeszcze nudniejsze za sprawą gospodarzy, którzy zaczynają bronić się całą drużyną, zamykając wolne przestrzenie przed Kaką, Pato i w pewnym stopniu przed Ronaldo, choć to właśnie Fenomeno jest najgroźniejszy. Bianconeri decydują się zwolnić grę, pozwalając rossonerim na prowadzenie gry. Pomimo niewielu silnych emocji, mecz jest miły dla oka, także po tym, jak w 83’ Ronaldo ustępuje miejsca Gilardino, który ekipie z Friuli zawsze robił krzywdę. Były gracz Parmy dostosowuje się do rytmu samby: magiczne zagranie Pato do Kaki, który piętą wypuszcza Gilę. Strzał w długi róg i wszyscy do domu. Oceny zawodników Milanu wg portalu datasport.it: Kalac 7 - Być może nie dokonywał cudów, wybronił jednak wszystkie strzały zmierzające w światło bramki, wprowadzając pewność w poczynania partnerów z defensywy. Robił dokładnie to, co robić powinien dobry bramkarz. Bonera 6.5 - Kolejny dobry występ obrońcy, który w oczach Ancelottiego przerósł Oddo. Zabezpieczał swoją strefę boiska, jak również, szczególnie w drugiej połowie, często był widoczny z przodu. Nesta 6.5 - Napastnicy Udinese stwarzali zagrożenie. Zachował jednak koncentrację, kontrolował rozwój wypadków. Kaladze 6.5 - Skoncentrowany, nie popełnił błędów. Te mogłyby w niedzielę kosztować bardzo drogo. Favalli 5.5 - Ani razu nie zaangażował się w grę ofensywną, być może wynikało to z założeń taktycznych, zakładających zabezpieczenie tyłów. Gattuso 6 - Po przerwie zagrał lepiej, zrobił swoje, bez fajerwerków. Ambrosini 6 - Ustawiony w zastępstwie Pirlo w środku wykonał swoją działkę. Seedorf 5.5 - Czasem zapominał, iż znów gra w środku pomocy, zapędzając się zbyt bardzo do przodu i zapominając o powrocie. Kaká 6.5 - Mając przed sobą dwóch napastników znów może grać to, co lubi najbardziej: przemierzać boisko w poszukiwaniu inspiracji. Autor decydującego zagrania przy bramce Gilardino. Pato 5.5 - Nie potwierdził swoich możliwości po udanym debiucie w meczu z Napoli. Został naznaczony przez Zapatę, z biegiem czasu wyraźnie stracił zapał nie angażując się w grę z przodu. Ronaldo 6.5 - Najgroźniejszy piłkarz Milanu. Gilardino 7.5 - Rozegrał dziesięć minut, otrzymując w tym czasie jedną sensowną piłkę, którą umieścił w siatce. W końcu zdobył decydującą bramkę o dużym znaczeniu. Emerson nk - Pojawił się na ostatnie sekundy spotkania. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
© Copyright 2002-2010 by ACMilan.PL :: Wszelkie prawa zastrzeżone |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ambrosini
