ACMilan.PL - strona polskich kibiców Milanu

12.07.2004
A(B)C MILANisty: A jak ACM

Na klubowym emblemacie Milanu widnieje napis: ACM. Zawsze bardzo mnie ciekawiło, co on oznacza. Podobno jest to jakiś skrót, albo coś w tym stylu. Postanowiłem go rozszyfrować. Z oczywistych względów w rachubę wchodzi język włoski, zaprzęgłem więc do pomocy osobę znającą ten język (bo sam takowych umiejętności nie posiadam). Chociaż... z tym włoskim też nie jest do końca pewne, bo kiedyś Anglicy maczali paluchy przy naszym Milanie (ich sprawką jest przecież samo słowo: Milan). Nasza uwaga skupiła się jednak na włoskim.

Oto wyniki rozważań:

Ammirevoli Campioni del Milan (Godni podziwu mistrzowie z Milanu) - to określenie pasuje jak najbardziej, zwłaszcza teraz. Jednak ostatni sukces, ani ten z 1999 roku, nie miały chyba wpływu na umieszczenie ACM w herbie klubu (a odbyło się to całkiem niedawno). Odpada.

Avanti Caro Milan! (Naprzód drogi Milanie!) - okrzyk zagrzewający do walki. To mogłoby pasować, ale co komu z tego okrzyku, gdy został skrócony do trzech pierwszych liter? Odpada.

Al Centro del Mondo (W centrum świata) - dla wielu czerwono-czarnych kibiców w centrum świata znajduje się Mediolan, a dokładniej siedziba klubu albo słynny stadion San Siro. Sprawdziłem na globusie, to nieprawda. Odpada.

Allenatore: Carlo Milanista (Trener: Carlo Milanista) - wyciąg z oficjalnych danych klubowych. Carletto to wszak milanista z krwi i kości, tu jako piłkarz święcił bodajże największe swoje sukcesy. Jednak wspomniany fragment z oficjalnych danych to tylko mój wymysł, wszędzie jest Ancelotti zamiast Milanista. Odpada.

Albertini, Costacurta, Maldini - słynny w ostatniej dekadzie XX. wieku trójkąt, spinający klamrą całe to dziesięciolecie, tzn. sukcesy z początku lat 90. z sensacyjnym (czy aby na pewno?) mistrzostwem w 1999 roku. Nie podoba mi się jednak takie wyróżnienie tych (i dlaczego tylko tych?) zawodników. Odpada.

Mój wszechwiedzący pomocnik* próbuje mi jeszcze wcisnąć inną interpretację: Associazione Calcio Milan. Nie chce mi się wierzyć. Brzmi jakoś tak... oficjalnie. Te wcześniejsze były ciekawsze i przyjemniejsze. Mówi, że to wynika z tradycji. Nie odbierając niczego tradycji, nie stanie się chyba nic złego, jeśli od czasu do czasu rozwinę sobie ów skrót po swojemu (jak wyżej), lub np.: Ależ Cudowny Mecz! To najczęściej wykrzykiwane przeze mnie zdanie po obejrzeniu zawodników Milanu w akcji!

* - Za wszystkie błędy związane z językiem obcym odpowiedzialność spada na niego. Nie podam jego imienia, wystarczy, że sam go dopadnę, jeśli tylko dowiem się, że gdzieś wystąpiła pomyłka. Podziękowania jednak mu się należą, podobnie jak tym, którzy okazali mi pomoc przy wcześniejszych tekstach.

Radosław Juszczuk