Ja, Ibra - zamów przed premierą!
 


Magazyn Sportowy - 15.02.2002 r.
"Kluby od Kuchni"
Autor: Mirosław Skórzewski
Nazwa "czerwono-czarni" kojarzy się w Polsce przede wszystkim z bijącym rekordy popularności w latach 60.-70. zespołem rockowym. Jeśli we Włoszech ktoś powie "rosso-neri" to wszyscy, od małych szkrabów aż po dziarskich staruszków, będą wiedzieć, że chodzi o AC MILAN.

W pięknej i długiej historii Milanu trwałe i poczesne miejsce ma Silvio Berlusconi, prezes kluby , a zarazem premier Włoch i jeden z najbogatszych w tym kraju. Gdy w 1986 roku został wybrany prezesem był już człowiekiem bardzo zamożnym, właścicielem koncernu Fininvest, telewizyjnym magnetem. Objął Milan, gdyż po prostu kochał calcio. Zdawał sobie też sprawę, że ludziom mającym polityczne ambicje pomagają w kształtowaniu pozytywnego wizerunku kontakty ze sportem, a z football'em w szczególności. W przeddzień wyborów parlamentarnych w ubiegłym roku Milan wygrał ważny mecz - sprawozdawcy napisali, że był to wymarzony prezent wyborczy. Berlusconi nie zaprzeczał.
Obecny premier stoi na czele prawicowego ugrupowania "Forza Italia". Milan zatrudnia 16 pracowników. To sztab Berlusconiego. Jest wśród nich także jego syn pełniący obowiązki wiceprezesa, Paolo Berlusconi. To powszechny zwyczaj we Włoszech, że prezesi lokują swych krewnych na kluczowych stanowiskach. Przykładem może być Juventus rządzony przez klan Angellich , czy Lazio będące we władaniu familii Cragnottich. Syn Berlusconiego nie zadziera nosa, więcej do powiedzenia - oczywiście poza Gallianim - mają dwaj pozostali wiceprezesi, legenda Milanu - Franco Baresi oraz Gianni Nardi. Sam Berlusconi z klubowej kasy nie brał i nie bierze ani, grosza. Obecnie jako premier nie może być codziennie w klubie, rezyduje przecież w Rzymie, ale często rozmawia telefonicznie z Gallianim.

Wydatki i dochody

Budżet Milanu to 320 milionów Dolarów, czyli codziennie działalność klubu kosztuje około miliona. Lwią część pochłaniają wynagrodzenia piłkarzy. W kadrze pierwszego zespołu jest 30 piłkarzy. Najlepiej zarabia wąskie grono najlepszych, Filippo Inzaghi - 4 miliony 200 tysięcy dolarów rocznie, Portugalczyk Rui Costa i Ukrainiec Andrij Shevchenko po 4 miliony. Najsłabiej opłacani są tacy piłkarze jak: wypożyczony z Bate Borysów - Białorusin Witaly Kutuzov - tylko 250 tysięcy dolarów rocznie. Trener Carlo Ancelotti kasuje rocznie 3 miliony. Nie mała pozycją są także pensje pozostałych trenerów, dyrektorów, lekarzy i masażystów, a także personelu administracyjnego. Do tego dochodzą koszty utrzymania ośrodka treningowego Milanello. Po za tym klub musi płacić za wypożyczenie stadionu SAN SIRO. Jest to obiekt miejski, służący zarówno Milanowi jak i lokalnemu rywalowi Interowi.
Przed rozpoczęciem obecnego sezonu Milan kupił lub wypożyczył 17 piłkarzy za 180 milionów dolarów (ponad 50% całego budżetu). Oczywiście tak wielki wydatek nie byłby możliwy gdyby nie wpływy ze sprzedaży i wypożyczeń. Milan sprzedał lub wypożyczył innym 16 zawodników. Uzyskał 70 milionów dolarów. Saldo jest ujemne. Minus 110 milionów. Jak je pokryć?
Niemałą rolę odgrywają wpływy ze sprzedaży biletów na SAN SIRO. 10 ostatnich meczów, których klub był gospodarzem obejrzało 565 418 widzów. Dochód z biletów i abonamentów (w 90 procentach widzowie mający stałe karty wstępu) to 9 260 470 euro (coraz częściej wpływy i wydatki podaje się w walucie obowiązującej w Unii Europejskiej, my operowaliśmy dolarami, gdyż transakcje i umowy były zawierane wcześniej). Ogromnym powodzeniem cieszą się klubowe gadżety. Koszulka z numerem i nazwiskiem zawodnika kupiona w firmowym sklepie kosztuje 70 dolarów (!), nieco więcej torba podróżna z napisem AC MILAN. Zwykły emblemat to wydatek rzędu 30. Milan każe sobie także słono płacić za wykorzystanie klubowego logo.

Sponsorzy

Generalnym sponsorem jest koncern OPEL. Sprzęt zapewnia Adidas. Sponsorem medialnym jest Canal + Digitale. Następnie mamy dziewięciu sponsorów oficjalnych, wśród nich są takie potęgi jak Sony i Siemens, a także mniej u nas znany włoski koncern. Potem grupa 41 partnerów oficjalnych (między innymi Hugo Boss, Champagne Lansom, Coffe Mokarabia itd.). Dochody z praw do transmisji telewizyjnych to kwoty liczone w milionach dolarów. Kto jak kto, ale prezes Berlusconi zna się na tym. Nie bez racji uważa się, że to on jako jeden z pierwszych, nie tylko we Włoszech, ale także w Europie, doprowadził do komercjalizacji footballu, zamienił klub w gigantyczne przedsiębiorstwo. Ma on przynieść nie tyle dochód, co przede wszystkim sukces sportowy. Za jego kadencji Milan aż 6 razy zdobył mistrzostwo, trzykrotnie Puchar Europy. Teraz nie wiedzie się aż tak dobrze, ale prezes stara się zachować zimną krew. Skoro wydano tyle milionów dolarów, a daleko przed Milanem jest jego odwieczny wróg - Inter, to narzuca się dymisja trenera, Berlusconi wierzy jednak w Ancelottiego, spodziewa się, że gdy wrócą do drużyny kontuzjowani - Paolo Maldini i Filippo Inzaghi - karta się odwróci. Przestano jednak myśleć o "Scudetto". Obecny cel to miejsce w Lidze Mistrzów.

Czarna Karta

W bogatej historii jest jedna czarna karta, o której się mało mówi i pisze z konieczności bardzo lakonicznie. Chodzi o sezon 1979/80 i aferę zwaną "totto nero" (czarny totek). Milan rozpoczął sezon jako mistrz, zakończył rozgrywki na trzecim miejscu, ale Lazio zostało zdegradowane do Serie B (po raz pierwszy w swej historii) natomiast Avellino i Perugia rozpoczęły następny sezon mając minus 5 punktów. Udowodniono, że zostały sfingowane wyniki meczów Milan - Lazio oraz Avellino - Perugia. Ówczesny prezes Franco Colombo został dożywotnio zdyskwalifikowany. Berlusconi dba teraz, by w klubie nie zdarzały się takie afery. I tak ma dość kłopotów z prokuratorami, którzy dokładnie badają jego interesy.
Najlepsi w historii
Gdy obchodzono jubileusz 100-lecia klubu wybrano najlepszą jedenastkę w historii:
Fabio Cudicini - Mauro Tassotti, Cesare Maldini, Franco Baresi, Paolo Maldini - Ruud Gullit, Nils Liedholm, Juan Schiaffino - Gianni Rivera - Marco Van Basten, Gunnar Nordahl.
Piłkarzem 100-lecia został Gianni Rivera przed Van Bastenem.
Najlepsza drużyna prowadzona przez Arrigo Sacchiego w latach 1987 - 91.
ASSOCACIONE CALCIO MILAN BERLUSCONI
Adres: Via Turati 3 20121 Milano.
Telefon: 02 62 281 fax: 02 65 98 876.
Internet: www.acmilan.com
Stadion: San Siro (Giuseppe Meazza).
Pojemność: 85 700.
Barwy: Czerwone koszulki w czarne pasy, białe spodenki i getry.
Rok założenia: 1899
Sukcesy: 16 razy mistrzostwo (1901, 06, 51, 55, 57, 59, 62, 68, 79, 88, 92, 93, 94, 96, 99);
4 razy Puchar Włoch (1967, 72, 73, 79);
4 razy Superpuchar Włoch (1988, 92, 93, 94);
5 razy Puchar Europy (1963, 69, 89, 90, 94);
2 razy Puchar Zdobywców Pucharu (1968, 73);
3 razy Superpuchar Europy (1989, 90, 95);
3 razy Puchar Interkontynentalny (1969, 89, 90).
Prezes: Silvio Berlusconi.
Wiceprezes i dyrektor generalny: Adriano Galliani.
Trener: Carlo Ancelotti.
TRANSFERY 2001
Najdrożsi (kupno w dolarach)
45 milionów - Manuel Rui Costa (Fiorentina)
42 miliony - Filippo Inzaghi (Juventus)
20 milionów - Andrea Pirlo (Inter)
15 milionów - Cosmin Contra (Alaves)

Sprzedaż
25 milionów - Cristian Zenoni (Juventus)
20 milionów - Francesco Coco (Barcelona)
18 milionów - Gianni Commandini (Atalanta)
Komentarz AC Milan PL
Tekst został umieszczony w takiej formie, w jakiej ukazał się w Magazynie Sportowym - zachowaliśmy oryginalną pisownię. W dwóch sprawach autor rozmija się z prawdą:
1) Kutuzov przyszedł do Milanu na zasadzie transferu definitywnego a nie wypożyczenia.
2) Francesco Coco nie został sprzedany do Barcelony tylko wypożyczony. A kwotę 20 milionów dolarów Milan otrzyma jeśli Barca skorzysta z prawa pierwokupu.


© Copyright 2002-2012 by ACMilan.PL  ::  Wszelkie prawa zastrzeżone