ACMilan.PL - strona polskich kibiców Milanu

"Forza Milan!", nr. 8, 2004

A - Ancelotti - Mylą się ci, którzy uważają go za pupila Ancelottiego. Nikt jednak nie zaprzecza, że darzą się ogromnym szacunkiem, który zrodził się w Parmie latem 1996 roku. Obaj debiutowali w tym czasie w swoich rolach, Argentyńczyk nie potrafił odnaleźć skuteczności, co spotykało się z gwizdami niezadowolenia na Tardini. Zawsze jednak mógł liczyć na swojego trenera. Ten był w pełni przekonany o jego umiejętnościach: "Im bardziej gwizdali, tym częściej wystawiałem go do składu" - te słowa, które przeszły do historii, tylko umocniły więź między nimi. W Milanello może stać się ona tylko mocniejsza.

B - Bruja - Przydomek Juana Sebastiana Verona, dobrego znajomego Crespo. Ich drogi często zbiegały się: zimą 1996 roku byli przeciwnikami w Buenos Aires (Crespo grał w River Plate, a Veron w Boca Juniors), razem udali się w podróż do Italii, jednak w odmiennych kierunkach: jeden do Parmy, drugi do Genui, by później spotkać się w Parmie w sezonie 1998/99 i w Lazio w 2000/01. Później przyszedł czas na Londyn, teraz obaj znaleźli się w Mediolanie, w rywalizujących ze sobą klubach. Interista przywitał go na swój sposób, na dzień dobry wyzywając go na okoliczność spotkania derbowego. Przynajmniej dwa razy do roku będą udawać, że się nie znają...

C - Champions League - W pierwszym roku pobytu w Mediolanie (ale nie w Milanie) pokazał, że świetnie czuje się na europejskich boiskach: 8 goli w sześciu spotkaniach pierwszej fazy grupowej Ligi Mistrzów 02/03 i zaraz później kolejny na inaugurację kolejnej fazy przed tym, jak odniósł ciężką kontuzję, która wyłączyła go z walki z Pippo Inzaghim i Ruudem van Nistelrooyem o koronę strzelców.

D - Derby - Ich smak poznał w 'Superclasico', jak potocznie określa się w Argentynie spotkania Boca Juniors z River Plate, dwóch najbardziej utytułowanych klubów tego kraju. "Dopóki w nich nie zagrasz, nie możesz powiedzieć, co znaczy grać w derby." Okazję ku temu miał już w wieku 18 lat, gdy debiutował na szczeblu seniorskim. Pierwsze doświadczenie okazało się miłością od pierwszego spojrzenia: "Graliśmy na Bombonera, stadionie Boca, przed imponującą publicznością. W pewnym momencie wszyscy stanęliśmy i zaczęliśmy zbierać confetti rzucone z trybun. River nie potrafił odnieść zwycięstwa od ośmiu lat, tego dnia w końcu się nam udało dzięki mojej bramce. Takich rzeczy się nie zapomina." We Włoszech poznał także smak derby Rzymu ("Mecz, który decyduje o powodzeniu całego sezonu") oraz Mediolanu w barwach Interu: zaliczył dwie porażki i dwa remisy w półfinale Ligi Mistrzów.

E - Entuzjazm - kibiców, którzy w dniu jego przybycia zapełnili drogę prowadzącą do Milanello (było ich ponad 1500). Crespo był całą sytuacją ujęty: "Nie spodziewałem się takiego przyjęcia. Już w samolocie wiele osób chciało mnie przywitać, mimo, iż nie byłem jeszcze wówczas oficjalnie piłkarzem Milanu (agent Crespo został w Londynie, by dopilnować ostatnich detali transferu). Naprawdę, spodziewałem się, że wielu kibiców przyjmie moje przyjście sceptycznie, biorąc pod uwagę, że w przeszłości przywdziewałem barwy lokalnego rywala. Tymczasem od samego uznali mnie za swojego, co sprawiło mi wielką radość."

F - Famiglia (rodzina) - "Czuję się szczęśliwym i spełnionym człowiekiem. W Rzymie spotkałem na swojej życiowej drodze tą jedyną, Alessię, dzięki której w październiku zostanę ojcem. Perspektywa ojcostwa dodaje mi siły i niesamowitej werwy, dla nich byłbym w stanie własnymi rękoma przenieść górę."

G - Gole - "Zdobyłem ich wiele, kilka naprawdę wyjątkowych: ten podczas moich pierwszych derby w Argentynie, dwa trafienia w finale Copa Libertadores przeciw America Cali w moim ostatnim spotkaniu w barwach River Plate, cztery bramki w trzech finałach rozegranych w barwach Parmy. Jeden jest jednak szczególnie wyjątkowy, o czym nie mogę nie wspomnieć: zdobyty w meczu z Juventusem w moim ostatnim sezonie w barwach gialloblu. Mecz miał się ku końcowi, Parma grała w dziewiątkę przegrywając jedną bramką, wszystko obróciło się przeciwko nam. Ta akcja rozpoczęta w środkowej części boiska, drybling, uderzenie w krótki róg już w doliczonym czasie gry naładowała mnie mieszanką radości, złości, schodzącego ze mnie napięcia. Jak się później okazało Juventus przegrał scudetto jednym punktem." Zdobyło je Lazio, które kilka miesięcy później pozyskało Hernana.

H - Hidalgo - "Na imię ma Fernando, zajmuje się moimi sprawami. Przede wszystkim jednak jest przyjacielem. Trudno w świecie piłki, w którym obraca się takimi pieniędzmi, znaleźć takich ludzi. Rozumiemy się bez słów, jakby był częścią mnie. Zna moje potrzeby bez konieczności mówienia mu o nich. Mądra, szczera i bezpośrednia osoba. Jeśli według niego postępujesz błędnie, mówi ci to bez ogródek."

I - Interessi (zainteresowania) - "Odsyłam was do litery F. Rodzina jest dla mnie najważniejsza."

L - Lazio - "Mam wspaniałe wspomnienia z czasów przygody z biancocelesti. Zarówno w odniesieniu do klubu, jak i zespołu. Moja żona pochodzi z Rzymu, do stolicy powracam często także dlatego, gdyż zostawiłem tam wielu przyjaciół. Myślę, że po zakończeniu kariery zamieszkam właśnie tam. Cieszę się, że wszystko się ułożyło w moim dawnym klubie: nie zgłoszenie Lazio do rozgrywek byłoby wielką stratą dla miasta i dla całej włoskiej piłki."

M - Mediolan - Miał okazję skosztować życia w tej metropolii podczas pobytu w Interze, mimo, iż zamieszkał w Cernobbio. "Podoba mi się to miasto, gdyż pozwala ci na swobodne życie. Ludzie są bardziej subtelni w porównaniu z mieszkańcami Rzymu, nic przy tym nie tracąc."

N - Numeri (liczby) - Jego pierwszy mecz w barwach Milanu będzie zarazem 250-tym rozegranym we Włoszech. Jego obecny dorobek to 249 spotkań i 141 bramek, w tym 108 goli w 188 spotkaniach w Serie A, 10 goli w 17 meczach Coppa Italia, 16 goli w 34 meczach w Lidze Mistrzów, 6 goli w 8 meczach Pucharu UEFA i wreszcie jedno trafienie w dwóch meczach o Superpuchar Włoch. W lidze podczas ostatniego sezonu w Lazio wkroczył do Klubu Stu, wśród jego 'ofiar' znalazły się 24 kluby: Udinese (11 goli), Verona (8), Fiorentina, Juventus, Piacenza, Reggina (po 7), Inter, Napoli, Venezia (6), Brescia, Lecca, Perugia, Vicenza (5), Milan (4), Cagliari, Roma, Torino (3), Empoli, Lazio, Sampdoria (2), Atalanta, Bari, Bologna, Modena (po 1).

O - Olimpijski Igrzyska - Te z 1996 roku w Atalancie wywindowały go na salony. Był królem strzelców i najlepszym piłkarzem turnieju. Radość mogła by być jeszcze większa, gdyby nie gra Nigerii, która w finale pokonała Argentynę. "W tamtej chwili odczuwałem wielką złość z powodu porażki, jednak patrząc z dystansu wspominam tamto srebro jako jedno z największych moich osiągnięć. Igrzyska są wydarzeniem, które nie ma sobie równych. Towarzyszy im niepowtarzalna atmosfera, dają okazję poznania mnóstwa ciekawych ludzi, stajesz się częścią wielkiej wspólnoty. Niecodziennie zdarza się zasiąść po treningu do obiadu w towarzystwie zwycięzcy biegu na 100 metrów, czy oglądania na żywo słynnego Dream Team, by przytoczyć tylko te dwa przykłady. Niezapomniana przygoda, każdy kto miał możliwość jej przeżycia może nazywać się szczęściarzem."

P - Premier League - "Fascynujące doświadczenie, przynajmniej jeśli chodzi o samą piłkę. Jest ona zupełnie odmienna pod włoskiej, zarazem równie interesująca. Problemy, jakie tam napotkałem, miały charakter osobisty, pozapiłkarski. Mówię o warunkach jakie stwarza się piłkarzowi do podnoszenia swoich umiejętności, a także o różnicach kulturowych, do których nie potrafiłem się zaadoptować."

Q - Qualita' (jakość) - "Mam silny charakter, co może być postrzegane jako moja wada. Nigdy się nie poddaję, cały czas chcę się uczyć czegoś nowego. Myślę, że mam odpowiednią mentalność do gry we włoskiej lidze. Czasem zdarzy mi się stracić panowanie nad sobą, po porażce zdarza mi się nie przespać kilku nocy, co negatywnie wpływa na moją osobę. Obecnie jestem już nieco bardziej poukładanym człowiekiem, za co winien jestem podziękowania mojej żonie, która nauczyła mnie oceniać pewne rzeczy z należytym dystansem."

R - Rekordy - Crespo jest obecnie najdroższym piłkarzem w historii włoskiego calcio. Wydaje się, że nie ulegnie to zmianie przez długi czas, gdyż jego transfer był jednym z ostatnich jaki dokonany został w lirach: Lazio pozyskując go z Parmy zapłaciło 110 miliardów w dawnej włoskiej walucie, co stanowiło blisko 57 milionów euro. "To liczba ważna przede wszystkim dla was, dziennikarzy. Ja cieszę się z innych rekordów w moim wykonaniu." Na przykład z tego, iż jest jednym z najmłodszych zdobywców bramki w barwach reprezentacji Argentyny. Albo, iż jest najskuteczniejszym piłkarzem w historii Parmy, często zadając decydujące trafienia. Czy, kontynuując wątek, ustanawiając rekord bramek zdobytych w Lidze Mistrzów w barwach Interu, czy w Serie A w barwach Lazio i Parmy, choć w tym ostatnim przypadku został pobity w zeszłym sezonie przez Gilardino.

S - Seleccion (reprezentacja) - W reprezentacji Argentyny ma znakomitą średnią bramkową: w 43 meczach zdobył 24 bramki, mimo, iż nie zawsze było o to łatwo. Głównie z 'winy' Batistuty, który przez lata blokował mu miejsce na środku ataku. Jego czas nastał w eliminacjach do mundialu (których został królem strzelców i zarazem najskuteczniejszym piłkarzem w historii reprezentacji Argentyny), z kolei największym rozczarowaniem był brak powołania na Copa America. "To wspaniały turniej, którego jedyną wadą jest fatalne umiejscowienie w piłkarskim kalendarzu. Często jest wepchnięty pomiędzy sezon ligowy a eliminacje do kolejnej wielkiej imprezy."

T - Tryumfy - We Włoszech nie zdobył jedynie mistrzostwa, którego smak dwukrotnie poznał w Argentynie grając w River Plate (w 1993 i 1995 roku w Turnieju Otwarcia). W barwach Parmy grał pierwsze skrzypce, gdy w sezonie 1998/99 wygrała Puchar Włoch i Puchar UEFA, by na inaugurację kolejnego zdobyć Superpuchar Włoch po zwycięstwie nad Milanem. Sukces ten powtórzył rok później już z Lazio, stając się pierwszym piłkarzem, który sięgnął po to trofeum dwa lata z rzędu w barwach dwóch różnych klubów. Grając w Argentynie zdobył także w 1996 roku Copa Libertadores, jak również tryumfował w igrzyskach panamerykańskich z reprezentacją Argentyny (1995). Z sukcesów indywidualnych warto wspomnieć o zdobyciu korony króla strzelców Serie A w sezonie 2000/01 w barwach Lazio (26 goli w 32 spotkaniach).

U - Upokorzenie - On, Argentyńczyk, trafił do włoskiego zespołu, w którego kadrze znajduje się więcej Brazylijczyków, niż jego rodaków. Ten fakt nie mógł pozostać niezauważony w Ameryce Południowej, jeśli spojrzy się na odwieczną rywalizację pomiędzy tymi dwoma szkołami piłkarskimi. Dodajmy, iż przy okazji ostatniego finału Copa America wygranego po rzutach karnych przez Brazylię rozgrzała ona na nowo. Argentyński napastnik podchodzi do całego zamieszania z dystansem: "Problemy z Brazylijczykami? Absolutnie, przebywając u ich boku można obserwować artyzm piłki."

V - Valdanito - To przydomek, pod którym znany jest w swojej ojczyźnie. "Jako pierwszy w ten sposób określił mnie Daniel Passarella w 1993 roku, gdyż uważał, że przypominam mu Valdano - tak z wyglądu, jak i sposobu wypowiadania się. Rzucił takie hasło, a argentyńska prasa natychmiast je podjęła i od tego czasu niewiele się zmieniło. Jeszcze dziś wielu dziennikarzy w Buenos Aires zwraca się do mnie w ten sposób. Takie porównanie nie jest dla mnie oczywiście problemem, patrząc na to, jak wiele osiągnął Valdano, jednak kibice używają mojego prawdziwego imienia."

Z - Zero - Koszt karty Crespo wypożyczonego bezpłatnie do Milanu. Właścicielem karty wciąż jest jednak Chelsea. "Te aspekty nie mają żadnego wpływu na moją grę. Bez względu na to, czy kosztowałbym 110 miliardów, czy przechodził za darmo, moje zaangażowanie będzie równie duże." Spoglądając na powyższą cyfrę nie można jednak nie odnieść wrażenia, że Milan dokonał świetnej transakcji. Pod każdym względem.

tłumaczenie: dezali